Güncel

Bekarlık Ne Demek? Toplumda Bekarlık Algısı

Bekar Evli olmayan kimse için kullanılır: Bekâra karı boşamak kolay (atasözü)

2. Tek başına yaşayan erkek

3. Bekâr odaları, bekârların, kırsal kesimden gelen işçilerin öğrencilerin tek. başlarına ya da birkaç kişi birlikte kalabilmeleri için düzenlenen yerlere verilen ad

Bekâr odaları. İstanbul’da Fetih’ten Tanzimat’a kadar taşradan gelme bekâr uşaklarının toplu olarak kalmalarına izin verilen belirli yerler.

Bekâr odaları. Osmanlı devletinin geniş topraklarından çalışmak için İstanbul’a gelenler, kentin dirlik ve düzenini bozmaları olasılığına karşı kefilli olarak burada yerleştirilirdi XVII. yy. ortalarında reisleri ve silahlı güvenlik görevlileri de bulunan başlıca bekâr odaları: Mahmutpaşa’da Cebehane odaları, Süleymaniye’de Pertevpaşa Hilalci odaları, Gedikpaşa’da Gedikpaşa odaları, Unkapanı’n-da Azap odaları, Mercanda Pabuççu odaları vb, idi.

Bekar kalmak (yaşamak), evlenmemek, evlenmemiş olmak.

Bekarlık sultanlık, bekarlığın evlilikten daha rahat olduğunu ifade eden bir deyim

Bekar kelimesini genellikle sözlükler, Arapçadan getirirler. Ancak Arapça da bu kelime yoktur. Osmanlıcada Arapça kökten yapılmış olmalıdır. Farsça bıkar’ dan getirenler de vardır. bu sebepten Anadolu ağızlarında, götürü çalışan işçi, işsiz anlamları da görülür.

Sadece evlilerin çocuk sahibi olabildikleri toplumlarda, bekarlık, bir kısırlık, verimsizlik etmenidir. Bundan ötürü. bazı yazarlar, bekarlara karsı tedbir alınmasını öğütlemişlerdir. Hükumetler de bu gibi tedbirlere baş vurmuşlardır. Yunanistan’da Platon, Oİ Nomoi (Kanunlar) adlı eserinde, bekarlığı sert bir şekilde yerdi. Isparta, gerileme devrinde bekarlara karşı sert tedbirler aldı. Roma’da Augustus. bekarların mirastan alacağı payı azalttı.

Fransız ihtilalinde iş başına gelen hükumetler bekarlardan fazla vergi alınma ilkesini muhafaza ettiler. 1920 Tarihli bir kanunla kaldırılan bu ilke günümüzde ancak yüksek gelirli kimselere uygulanmaktadır.

Din. Katoliklik. Papazların bekarlığı. Kilisenin ilk çağlarında bu konuda hiçbir kural yoktu. Ama Papalığın kurulduğu devirden itibaren, (tam perhizi gerektiren) bekarlık kendilerini Tanrı’ya adayanlara uygun düşen bir durum olarak görüldü ve gelişme bu yönde devam etti. İlk üç ay boyunca evli insanlar papaz veya piskopos seçildi, ama evlilik ilişkilerinden sakınmaları gerektiği, yönünde değil, tavsiye yoluyla kendilerine telkin ediliyordu. lV. yy.-dan itibaren. bekarlıkla ilgili kilise disiplini Doğuda ve Batıda ayrı yönlerde gelişti.

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir