Kitap Özetleri

Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi Kitap Özeti

Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi kitabı hakkında bilgi. Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi kitabı içeriği, konusu, kahramanları, ana düşüncesi, kitap özeti.

Dokuz hikâyesini derlediği kitaba adını veren ilk hikâyede yazar, işinden erken ayrıldığı bir akşamüstü, hemen Kadıköy’e evine dönmez, bir fotoğraf çektirmek üzere vitrinleri seyrederek Beyoğlu’na çıkar. Bir fotoğrafçıya girmiş, holdeki fotoğraflara bakarak sahiplerinin hayatları üzerine hayallere dalmıştır; derken atölyeye çağrılır. Kederli bir zamanıdır; gülümseyişlerini tabileştirmek, poz verdirmek için hayli uğraşan fotoğrafçı, sonunda, fotoğrafım çekemeyeceğini söyleyerek yazardan özür diler.
İkinci hikâye Babamın Elbisesinde merhumun elbisesinin satılması önce hiç düşünülmemiş, fakat bir gün paket edilip götürülmüş, Kapalı Çarşı’da bir eskiciye satılmıştır. Bir hafta sonra, içinde bir utanç ve merak, yazar, eskicinin önünden geçer: Askılardan birinde durmaktadır elbise. Üçüncü hikâye Bıraktığım İstanbul’da yazar, Ankara’da kaldığı sürece (1945) İstanbul özlemini dile getirir: Orada da evden işe, işinden evine gidiş gelişlerinde her gün karşılaştığı yerleri, yüzleri hatırlayarak hep İstanbul’da gibidir. Bebek hikâyesinde yeni doğmuş oğlunun büyümesine paralel mutluluk ve ümitleri; Okumak hikâyesinde çocukluk ve ilk gençlik yıllarını aydınlatmış kitaplara, romanlara karşı vefa ve minnettarlığı dile geliyor. O Sokak delikanlılık merak ve çelişkileri içinde Beyoğlu’nda genelevler sokağı Abanoz’dan ilk geçişinin, içeriye ilk girişinin öyküsüdür. Neveser, uzun yıllar Köprü ile Kalamış arasında işlemiş bir körfez vapurudur, bütün bir çocukluğu taşır, amlar hazinesidir; sonunda eskir, çürüğe çıkar. Bir Kurban Bayramı Hikayesi’nde artık gitgide geçmişe mal olan geleneklerden birinin, beraberinde âdet ve töreler, kurban kesmeye günler öncesinden hazırlanışların hâtırada silinmez, vefalı, sadık yansımalarını buluyoruz.
Son hikâye O Mahalle, şairin nişanlısıyla birlikte ayrı ev arayışlarım, sonra o sokaktaki o evin kiralık iki odasına taşınmalarını, mutluluklarının ilk yuvası olan, ilk çocuklarıyla daha da şenlenen o evde yaşadıkları sıcak hayatı, çok sonra başka yere taşınmaya mecbur kaldıkları vakit içlerine dolan hüznü anlatıyor. Öyküye konu olan ev, Kadıköy’de şairin son şiir kitabındaki (Nefes Almak, 1957) Mısakımillı Sokağı No. 37 başlıklı şiirinde anlatılan evdir.
Hayatının dönemlerine göre sıralanırsa şairin biyografisini kronolojik bir gelişim içinde bütünleyecek olan, hepsi de otobiyografik ve içtenlikle dolu bu hâtıra – hikâyeler, uzun cümleli kuruluştan ve ayrıntılar üzerindeki ısrarlanyla, nesrimizde Abdülhak Şinasi Hisar yolunun ve üslûbunun bir devamıdır.
 
 

Daha Fazla Göster

ebilge

1983 Elazığ doğumluyum. Gazi Üniversitesi, Türk Halkbilimi ( 2008) mezunuyum. Kültürel Bellek sitesinin kurucusu, aynı zamanda tek içerik üreticisiyim. 2010 yılında yayın hayatına başlayan Web sitesinin öncelikli amacı; Kültürümüzün korunması, yaşatılması ve gelecek kuşaklara aktarılmasıdır. İletişim kurmak isterseniz,serkan.gakko@gmail.com adresine eposta gönderebilirsiniz. Size en kısa sürede geri dönüş sağlamaya çalışacağım.

İlgili Makaleler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Kapalı