Beş şehir, Ahmet Hamdi Tanpınar’ın Ankara, Erzurum, Konya, Bursa, İstanbul’u konu edinen denemeler kitabı (1946). Yazar, bu şehirlerle ilgili kişisel gözlemlerini ve anılarını anlatırken doğal güzelliklerini, Türk İslam uygarlığı içindeki yerlerini ve değerlerini belirtir; bu uygarlığa bağlı mimarlık, şiir ve musikiye değinir.
Kitabın önsözünde, kendisinin “batı” uygarlığı yanlısı olduğunu bildiren yazar, “kişiliğimizi kaybetmemek için geçmişimizle de anlaşmaya, ona sahip çıkmaya mecburuz” der. Yazarın eskiye duyduğu bu ilgi, eskiye dönme isteğinden değil, geçmişimizi tanırsak bugünümüzün ve yarınımızın daha sağlıklı olacağına inanmasından kaynaklanır.
